Λένε ότι, πολλές φορές τα λόγια είναι φτωχά και δεν μπορούν να εκφράσουν όλα όσα νιώθουμε.Λένε πάλι ότι μια φωτογραφία αξίζει όσο χίλιες λέξεις...
Αν πλέον τα λόγια μου βγαίνουν με δυσκολία καθώς μπερδεύονται ανάμεσα σε δαιδαλώδεις λαβυρίνθους από άπληστες σκέψεις, προσπαθώντας μάταια να ερμηνεύσουν όλα τα όμορφα αλλά και τα αλλόκοτα θαύματα της ζωής, άλλο τόσο και η φωτογραφία του κειμένου αξίζει όχι περισσότερο από δέκα κουτσές λέξεις, καθώς τούτη την ώρα, ακόμα κι αυτές, σέρνουν το βήμα τους με δυσκολία, μοιάζοντας με αποσβολωμένη ονειροπόληση μπροστά από ένα θαύμα…
Τελικά, μόνο δύο λέξεις μπορούν να διασωθούν…
Όμορφη Ζωή…
