Η...Χαβάη

Φωτογραφίες: Τζων Μπόης

Παίρνω τη βαρκούλα μου (η μεσαία είναι) και πηγαίνω στη...Χαβάη...

Εύχομαι να είναι σύντομος ο δρόμος, όχι απαραίτητα με περιπέτειες, αλλά ούτε και γεμάτος με γνώσεις (από αυτές χορτάσαμε, άλλωστε τα εγκεφαλικά bandwidth είναι πεπερασμένα)...

...τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας, τον θυμωμένο Ποσειδώνα, σίγουρα τους φοβάμαι, καθώς πολλές φορές η ψυχή μου τους στήνει αναπάντεχα εμπρός μου...

...δεν θα μπω σε λιμένες πρωτοειδωμένους, ούτε θα σταματήσω σ’ εμπορεία Φοινικικά, για ν’ αποκτήσω σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ’ έβενους, ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής...

...ένα ουζάκι με μεζέ στα "Νούφαρα" αρκεί...

Πάντα στο νου μου έχω τη...Χαβάη και μερικές ψυχές ακόμα...

...κι αν η...Χαβάη κατά καιρούς με γέλασε, έτσι μωρός που έγινα, με τόση πείρα, έχω καταλάβει πολύ καλά πλέον οι Χαβάες τι σημαίνουν...

Βιο-πάλη

Εργατικοί εκπρόσωποι της αθλητικής ράτσας Καριέρα-Καριέρα, γλύφουν αδηφάγα το εύγευστο μέλι της επαγγελματικής καταξίωσης, αδιαφορώντας για τις συνέπειες…

Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες αναφέρουν ότι η συγκεκριμένη παρτίδα μελιού ΔΕΝ εστάλη από λάθος προς κατανάλωση στους αθλητές της φυλής, οι οποίοι ευρισκόμενοι μονίμως κάτω από τη μπάρα, συνεχίζουν να αγωνίζονται νυχθημερόν εις τους καθημερινούς αγώνες βιο-πάλης!

Τα αποτελέσματα του αντι-ντόπινγκ κοντρόλ επιβεβαίωσαν τις υπόνοιες περί της ήδη επιβαρυμένης κατάστασης της υγείας των αθλητών της ράτσας.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι οι έλεγχοι θα συνεχιστούν εντατικότερα.
Σε περίπτωση μάλιστα κατά την οποία διαπιστωθεί ότι το προσεχές διάστημα οι πρωταθλητές Καριέρα-Καριέρα σημειώσουν κατώτερες των αναμενομένων επιδόσεις, θα απομακρυνθούν από τις θέσεις τους (εφόσον πρώτα καταφέρουν να τους ξεκολλήσουν από το μέλι) και θα αντικατασταθούν αμέσως από νέους και πολλά υποσχόμενους αθλητές της φυλής, οι οποίοι είναι πρόθυμοι να δοκιμάσουν το ηδονικό μέλι της επαγγελματικής ανέλιξης και να στεφανωθούν με τον ιερό κότινο του bonus…

Οι αθλητικοί παράγοντες της φυλής άλλωστε δεν ανησυχούν…
Μέλι άφθονο να υπάρχει και πρωταθλητές Καριέρα-Καριέρα θα βρεθούν!

Μα μπαίνει η άνοιξη στην πόλη...

...κι απ' τ' ανοιχτό λεωφορείο
μου φαίνεστε όλοι
τόσο γλυκούτσικοι κι αχνοί,
στη θερινή σας τη στολή.

Κι οι μπάντες παίζουν το τραγούδι σας
που τα κενά μας συμπληρώνει
κι ο ουρανός που αιμορραγεί,
στα πεύκα εκεί μας αθωώνει.

Θα 'ταν τρελό να προσπαθώ,
αυτόν τον άνεμο να εκφράσω
με τα φαναράκια του μου αρκεί να γειτονέψω
βγάζω τα τραπεζάκια μου έξω

(Διονύσης Σαββόπουλος στους στίχους, Τζων Μπόης στη φωτογραφία)

Υ.Γ: ...δεν μπορώ σήμερα να γράψω κάτι άλλο, η βροχή μούσκεψε το μυαλό μου μέχρι τον πυρήνα του, θα κάτσω λίγο στον ήλιο να στεγνώσω…

Έξω βρέχει

...να σκέφτεσαι να γράψεις κάτι, να το δουλεύεις στο μυαλό σου και μόλις αρχίζεις να βάζεις τάξη σε ένα μποτιλιάρισμα σκέψεων, το κείμενο να σε πετά εντελώς έξω και να χάνεται μέσα σε μια κυκλοφοριακή αταξία νοημάτων...
Παλαιότερα το έβρισκα εκνευριστικό, σήμερα το διασκεδάζω...

...κείμενα χωρίς σκοπό, χωρίς στόχο, κείμενα a cappella, σκέψεις αδέσποτες...

...σήμερα ήθελα να γράψω για μια νύχτα με βροχή, για μια γυναίκα, για ένα κάτι, ενδεχομένως και για ένα τίποτα...
...οι λέξεις με πρόδωσαν, σκορπίστηκαν με το άνοιγμα του παραθύρου και τις πρώτες σταγόνες που δρόσισαν το περβάζι...
...με πήγαν εκεί όπου αυτές ήθελαν...

...τις άφησα να δραπευτεύσουν...
...τις είδα να χορεύουν μέσα στην βροχή και να μπερδεύονται με τις σταγόνες...

...μου έμεινε μόνο μια φωτογραφία και ένα τέλος...

...τη φωτογραφία την παραδίδω, το τέλος ετοιμάζεται κι αυτό να το σκάσει από το ανοιχτό παράθυρο πριν μετατραπεί σε νευρικό χτύπημα στο πληκτρολόγιο...
...είναι κρίμα να το φυλακίσω...
...έξω βρέχει άλλωστε τόσο όμορφα...

Career oriented

Αγαπημένη μου καριέρα,

Θα ήθελα εδώ και πολύ καιρό να σου γράψω δύο λόγια, αλλά ήσουν εσύ που με είχες πάντα τόσο απασχολημένο και με κρατούσες σφιχτά στην αγκαλιά σου και δε μου άφηνες κανένα περιθώριο για trivial ασχολίες.

Δεν ξέρω εάν ποτέ με αγάπησες πραγματικά, δεν ξέρω εάν ποτέ ένιωσες τις βαθύτερες ανάγκες και τις επιθυμίες μου, δεν ξέρω εάν με είχες μοναχά για ένα ξεχειλωμένο 8άωρο, 10ωρο ή και 12ωρο, ενίοτε και 14ωρο, δεν ξέρω εάν με ήθελες για many nights stands, για έρωτα, σεξ, ή σκληρό πορνό με ή χωρίς παρεκτροπές ή πραγματικά με πόνεσες και με νοιάστηκες όπως εγώ νοιάστηκα για σένα όλα αυτά τα χρόνια.

Δε σου κρύβω ότι ήσουν σκληρή σαν του θανάτου τη γροθιά, μα ήρθαν καιροί που παρόλα αυτά σε πίστεψα βαθιά…
…σε υπηρέτησα σαν το πιστό σκυλί, σαν το ακούραστο γαϊδουράκι που ανεβαίνει με το βαρύ φορτίο στις πλάτες του στις χιονισμένες βουνοκορφές της Πίνδου ή έστω τα κακοτράχαλα βράχια της Σαντορίνης με την ξώβυζη τουρίστρια στην κουρασμένη ράχη του, σαν τον ξεσαλωμένο σελέμπριτυ που ξημεροβραδιάζεται στα πάρτυ της Μυκόνου, σαν τον εθισμένο blogger που κάνει ανελέητο blogging, σαν την άοκνη μέλισσα που μαζεύει ακούραστα τους χυμούς από τα λουλουδάκια και τα καταθέτει στην αχόρταγη κυψέλη σου, σαν το καλολαδωμένο γρανάζι της μηχανής που δεν σταματά την παραγωγή παρά μόνο όταν απαξιωθεί και πεταχτεί στα άχρηστα…

Καριέρα μου, είναι γεγονός ότι σ΄ αγάπησα όπως η μάνα το παιδί, όπως η φλόγα το δαδί, όπως ο γέρος τη ζωή που τον αφήνει…
Αρκέστηκα, όλα αυτά τα χρόνια στα οποία πορευόμαστε μαζί, χέρι χέρι σαν τον Καρατζαφέρη και με τη σχέση μας να περνά από 40 κύματα, κυκλώνες, τυφώνες και τσουνάμι, εσύ να μου δίνεις, άλλοτε ψίχουλα κι άλλοτε παντεσπάνι, άλλοτε χόρτα βραστά της λαϊκής κι άλλοτε τρούφα από το Πιεμόντε, χωρίς εγώ να παραπονιέμαι, χωρίς να ξεστομίζω φωναχτά όλα εκείνα τα ευφάνταστα λόγια τα οποία γλωσσοπλάθω πίσω από την πλάτη σου…

Καριέρα μου, είναι αλήθεια ότι σε περιγέλασα, σε αγνόησα, σε λάτρεψα, σε εξύμνησα, αλλά κι εσύ όμως άπονη δεν μου φέρθηκες καλύτερα…με εξύψωσες, με αποθέωσες, με έριξες στα τάρταρα, με ποδοπάτησες…
…παρόλα αυτά, υπόμενα σαν πειθήνιος στρατιώτης την σκληροτράχαλη σου εκπαίδευση, τα αδικαιολόγητα καψόνια, τις σκληρές διαταγές σου και πάντα με ηθικό ακμαιότατο, άλλοτε με την κουραμάνα στο χέρι κι άλλοτε με το γαλόνι στον ώμο, πορεύτηκα ανάμεσα στα ορύγματα, στα ναρκοπέδια και στα πεδία των μαχών, όπως εσύ επιθυμούσες λυσσάρα αφέντρα της ζωής μου…

Τώρα πλέον που είμαι κι εγώ 40 χρόνια φούρναρης και όπως καταλαβαίνεις η σχέση μας έχει δοκιμασθεί στο χρόνο και μπορούμε να μιλάμε ανοικτά μεταξύ μας, μπορούμε να ανοίγουμε τις καρδιές και το στόμα μας κι όχι μόνο τα πόδια μας, τώρα που θες πραγματικά να με επιβραβεύσεις ξανά πλουσιοπάροχα, γιατί τελευταία αγαπηθήκαμε ξανά με πάθος, όπως ο Γιάγκος και η Βίρνα Δράκου, η Αρχόντισσα και ο Αλήτης, η Μπιμπή και ο Κλεό, ο Τάσος και η Γκόλφω, ο Μιμίκος και η Μαίρη, η Κάρλα και ο Νικολά, τώρα που πλέον έχω δώσει την απάντηση, γιατί τα έρμα ψοφάνε αφού με τον ήλιο τα βγάζουμε αλλά με το σούρουπο τα βάζουμε, θα ήθελα να σου ζητήσω στο άμεσο μέλλον να είσαι λίγο επιεικέστερη μαζί μου…

…το ξέρω, θα σου είναι πολύ δύσκολο λατρεμένη μου αφέντρα, αλλά πλέον το παιδάκι μου μεγαλώνει και θέλω να το βλέπω λίγο περισσότερο…
…μη σε ανησυχεί λατρεμένη μου, για σένα δουλεύω κατά βάθος…
…σε λίγα χρόνια θα σου το παραδώσω έτοιμο να το κάνεις όπως εσύ ξέρεις καλύτερα από τον καθένα…
…αν σου ξεγλιστρήσει όμως, ευθύνες μη μου ζητήσεις…
…κάποιες βερσιόν βγαίνουν μερικές φορές περισσότερο βελτιωμένες…

I’m a Born Liar

Η αλήθεια είναι επίθεση;
Το ψέμα είναι άμυνα;
Η αλήθεια κουράζει;
Το ψέμα χαλαρώνει;
Η αλήθεια είναι ένα άγριο και σκληρό πράγμα;
Το ψέμα είναι γλυκό και συμπονετικό;

Το ψέμα είναι η μισή αλήθεια ή μήπως η μισή αλήθεια είναι ένα ολόκληρο ψέμα;

...περιμένετε απαντήσεις...

...μάλλον ψέματα θα σας πω...

Υ.Γ.: στη φωτογραφία το ¨I’m a Born Liar¨ του Φεντερίκο Φελλίνι και στα decks ο Eric Clapton στο Tears in Heaven