Η άνοιξη είναι τελικά εστέτ...

Κουτσά στραβά τη βγάλαμε μέχρι εδώ...
Με συντροφιά τους φορητούς μας παραδείσους καιρός είναι να πάμε και λίγο παραπέρα...

Ας ξεκινήσουμε (;) λοιπόν από το εικονιζόμενο για να καταλήξουμε (;) στις σταθερές αξίες εδώ, ή μήπως το αντίθετο;
Bέβαια, σημασία δεν έχει η αφετηρία ή ο προορισμός που θα έλεγε και ο ποιητής, αλλά απλά το ταξίδι...
Μπορεί να μην συμφωνώ απόλυτα, αλλά αυτό δεν είναι του παρόντος...

...πλέον εκεί έξω μοσχοβολάει η άνοιξη...

Γαύρος

Τι μου ήρθε σήμερα να αναρτήσω γαύρο;
Παραθέτω λοιπόν τους πέντε βασικούς λόγους της σημερινής ανάρτησης:

1. Είμαι Ολυμπιακός, άρα τι άλλο να έβαζα; Πεσκανδρίτσα ή σολομό Νορβηγίας;
2. Ο γαύρος είναι ωραιότατος φιλεταρισμένος λαδορίγανη και μάλιστα με ελαιόλαδο και ρίγανη προσωπικής παραγωγής γίνεται ακόμα καλύτερος. Καθώς είμαι μέγας ψαροφάγος και παρά το γεγονός ότι προτιμώ την πεσκανδρίτσα από τον σολομό Νορβηγίας, την βγάζω πότε πότε και με γαύρο.
3. Ο γαύρος θεωρείται ψάρι των λαϊκών στρωμάτων στα οποία ανήκω, γιατί παρά την εστέτ φήμη και το γκλάμορους παρουσιαστικό μου, είμαι κι εγώ (πολύ κατά βάθος) ένα παιδί του λαού σαν τον Ξανθόπουλο. Βέβαια, με 8 ευρώ το κιλό που τον είδα σήμερα στο ψαράδικο, βλέπω σε λίγο να σερβίρεται και σε εστέτ εστιατόρια (ε ναι, σε εκείνα που όσο μικρότερη είναι η μερίδα, τόσο πιο πολλά πληρώνεις)
4. Ο γαύρος είναι ψαράκι για όλες τις χρήσεις, στη Μαύρη Θάλασσα τον κάνουν μέχρι και γλυκό του κουταλιού, τη γαυρόπιτα πάντως που έφαγα στην Πόλη, την πληρώνω όσο κι όσο για να την ξαναφάω.
5. Είναι Σαρακοστή, κι άρα λένε οι περί της νηστείας γνωρίζοντες, τρώμε ψάρι για να σώσουμε την αμαρτωλή ψυχή μας. Εγώ βέβαια δεν το κάνω για την ψυχή μου, αλλά μόνο για τη φουκαριάρα τη μάνα μου που θα τον μαγειρέψει!

Ο εικονιζόμενος πάντως θα γίνει ωραιότατος και μαρινάτος (δια χειρός Τζων Μπόη βεβαίως)

Το καλάμι

Συχνά πυκνά βλέπω διάφορους ανθρώπους να κρατούν από ένα καλάμι και να παλεύουν με αυτό, άλλος το έχει μακρύ, άλλος κοντό, άλλος το κρατάει οριζόντια, άλλος κάθετα…
…συνήθως όταν βλέπεις κάποιον να κρατάει το καλάμι του, τότε ξέρεις ότι εκεί γύρω υπάρχουν κι άλλοι πολλοί που κρατούν τα δικά τους τα καλάμια…

Εγώ είμαι περήφανος για το δικό μου το καλάμι, με βγάζει συνήθως ασπροπρόσωπο, θα μου πείτε βέβαια ότι είναι και η τεχνική που κάνει τη διαφορά, ασφαλώς, το καλάμι θέλει εξοικείωση, θέλει εκπαίδευση, θέλει εμπειρία, δεν μπορεί ο καθείς να κρατάει από ένα καλάμι και να νομίζει ότι είναι κάποιος…

…στη φωτογραφία, εικονίζεται το δικό μου καλάμι, περήφανο και ετοιμοπόλεμο.
Δυστυχώς εκείνη την ημέρα δεν τσιμπούσε ούτε μαρίδα!
…τι άλλο να έκανα, το καβάλησα κι έφυγα…

Κλαυσίγελος

Ο καφές, το κρασί και το σεξ δεν απολαμβάνονται κατά μόνας, γιατί λοιπόν η οδήγηση;

«Έχω τη φουκαριάρα τη μάνα μου στο Ερρίκος Ντυνάν, με τέτοια κίνηση δεν ξέρω εάν θα προλάβω να της κλείσω τα μάτια», μου είπε γελώντας σαρκαστικά, ένας ταλαίπωρος οδηγός στη Μεσογείων σήμερα.

Κούνησα το κεφάλι με συγκατάβαση και χαμήλωσα το ραδιόφωνο - η Στανίση δεν ήταν ότι πιο πρέπον για την περίσταση - τι άλλο δηλαδή να ΄κανα, να του έλεγα ότι εγώ δεν θα προλάβω το πρωινό meeting;