Τετάρτη, 14 Απριλίου 2010

State of Mind

Δεν είχα όρεξη να ασχοληθώ άλλο με το project, είχα δαπανήσει πολλές ώρες δουλειάς και είχα κουραστεί, με αποτέλεσμα πλέον να δείχνω ότι με ενδιαφέρει (ναι, στην υποκριτική έχω τρελό γκελ ώρες ώρες). Κάποιοι άλλοι απλά έδειχναν να το έχουν γραμμένο εκεί που λένε ότι δεν γράφει το μελάνι (δεν το έχω δοκιμάσει, αλλά για να το λένε κάποιοι μπορεί κάτι να ξέρουν παραπάνω), μετά από ώρες καψίματος των εγκεφαλικών μου κυττάρων μάλλον δεν είχα διάθεση να ασχοληθώ με το παραμικρό, έπαιζα την Mont Blanc στα δάχτυλά μου, μακαρίζοντας την τύχη μου που δεν έχω ξεπέσει ακόμα στο Bic εστέτ άνθρωπος, αλλά που θα πάει, σε λίγο με βλέπω με το υπόλειμμα μολυβιού στο αφτί και να λέω κι ευχαριστώ, ενώ πετούσα και καμιά business-like ατάκα (έχω μερικές stand by για ώρα ανάγκης, αλλά είμαι μανούλα και στο tailor made), μόνο και μόνο για να μην νομίζουν ότι με πήρε ο ύπνος...δεν είχα όρεξη για το παραμικρό, απλά μέσα μου έκανα μια γρήγορη σούμα των ενσήμων μου και υπολόγισα ότι, έχοντας μαζέψει ένσημα 20 ετών δουλειάς (από μικρός στα βάσανα, εγώ κι ο Βασιλάκης Καίλας ένα πράμα), λούστρου, μούτσου, υπαξιωματικού, ανθυπασπιστή, αξιωματικού αλλά και vice versa (οι σταθερότητες δεν είναι ξέρετε του ωροσκόπου μου), βγαίνω άνετα με μειωμένη σύνταξη (λόγω τεμεπελιάς; αναπηρίας μυαλού; έλλειψης νέων ιδεών; ποιός ξέρει), με την προϋπόθεση ότι θα έχω συμπληρώσει και το όριο ηλικίας, ε πως!
Γιούπιιιιιι, έκανα την τύχη μου, μέχρι τότε θα τρώμε οικογενειακώς με χρυσά κουτάλια!
Η ώρα περνούσε αργά και βασανιστικά, δεν είχα όρεξη για το παραμικρό, βαρέθηκα τις κρίσεις σας, βαρέθηκα τα spread σας, βαρέθηκα την ανημποριά σας, βαρέθηκα τα χασμουρητά σας, βαρέθηκα ακόμα και να φιλοσοφώ (ειδικά το τελευταίο με είχε καταρρακώσει), κάποια στιγμή γύρισα σπίτι και καθώς πετούσα τη γραβάτα στο παρκέ ήξερα βαθιά μέσα μου ότι σε λίγο θα έφτιαχνα το καλύτερο γιουβέτσι του κόσμου!

υ.γ.: μη μου πει κανείς ότι μου έπεσε λίγο λαδάκι παραπάνω, γιατί εμείς από την Πελοπόννησο ξέρετε, δεν κάνουμε τσουρούτικα πράματα !

6 σχόλια:

scarlett είπε...

μιαμ ,μιαμ ,μιαμ....μου άνοιξες την όρεξη πρωί πρωί!

(όσο γι' αυτό το όριο ηλικίας, από τότε που δουλεύω προς τα πάνω πηγαίνει.)

thialena είπε...

Μπράβο αγόρι μου για τη μουρμούρα. Γιατί αν δεν χτυπηθείς, γκρινιάξεις, λυπηθείς για τη κατάντια μας και γενικά χαλάσεις τη διάθεσή σου, δεν μπορείς να απολαύσεις τη λαχταριστή οπτασία που μόλις βγαίνει απο το φούρνο σου!

Και που να την έφτιαχνες σε πήλινο..εκεί να δείς.
Παρότι Πελοποννήσιος αξίζει να προμηθευτείς μία πήλινη κατσαρόλα με σκέπασμα απο τη Σίφνο (φτιάχνουν ρεβυθάδα μέσα). Το ΄γιουβέτσι απο εκεί μέσα γίνεται Εθνικός Υμνος που όλα τα spreads και τα μερκελικά του κόσμου δεν μπορούν να νικήσουν.

scalidi είπε...

Χα χα χα χα χα! Αυτό είναι ζωή. Και τέχνη... Η τέχνη της ζωής.

Αθανασία είπε...

Γειάσου Γιαννάκη με τα ωραία σου! αχααααααααααχαχαααααχα!η φωτό με το γιουβέτσι,άπαιχτη αν κ δε μπορώ να πώ ότι είναι,από τα φαγητά που μου αρέσουν ιδιαίτερα,κ καθώς προσέχω τη γραμμή μου...καλέ μαγειρέυεις κιόλας???...ποιός τη χαρή της της γυναίκας σου...που σε παντρέυτηκε!!!...τυχερήηηηηηηηη!έχεις όμως δίκιο κ ποιός δε βαρέθηκε αυτό το συνεχές,μπλά,μπλά,μπλά....όλοι μας πιστέυω το έχουμε βαρεθεί...αφόρητα...(εννοώ το μπλά,μπλά,μπλά περί κρίσης,περί των spread,κλπ,κλπ...)δεν έχεις άδικο...αυτό το 'τσουρούτικα'πολύ μου άρεσε ρε παιδάκι μου!!!πολύυ γέλασα να σαι καλά!!ε,εμ βλέπεις Πελοποννήσια η μισή από τη μεριά του πατέρα μου,έχω καταγωγή από Φιλιατρά Μεσσηνίας...ε,κ μου θύμισες το χωριό μου μ'αυτό....κ μείς έτσι λέμε από κεί,'τσουρούτικα'....χααααχαχαχαχα!να'σαι καλά...καλησπέρες καλέ μου...

Katerina ante portas είπε...

Χριστός Ανέστη!
(όχι βρε, δεν Του έσπασε τα ρουθούνια η ευωδία του φούρνου σου, αν και η εικόνα μόνο και νεκρό ανασταίνει!)
Ασε-άσε χειρότερα από την εκστρατεία για τον ιό των χοίρων έχει καταντήσει και επειδή είναι κοντα΄ στην αλήθεια το χάψαμε και κλαίμε πριν χρειαστεί να κλάψουμε..

Τζων Μπόης είπε...

@ Scarlett, δεν θέλω να σε απογοητεύσω αλλά κάτι άκουσα για σύνταξη μετά από 50 χρόνια εργασίας, τουτέστιν σε 30 χρονάκια ακόμα θα πηγαίνω στο γραφείο με το Π!

@ Θεία Λένα, την έχω προμηθευτεί ήδη από την Σέριφο!

@ Σταυρούλα, την τέχνη της ζωής ως εστέτ την γνωρίζω, την τεχνική της επιβίωσης ακόμα παλεύω...

@ Αθανασία, όπως κι εγώ παρατηρώ για πολλοστή φορά τα σχόλια σου μόνο τσουρούτικα δεν είναι...χαιρετώ τα Φιλιατρά και τον Πύργο του Αϊφελ της πόλης σας!

@ Αικατερίνη, Hellas Ανέστη! προτείνω μάλιστα την βοήθεια που θα πάρουμε από το ΔΝΤ, να την χρησιμοιήσουμε για συσίτιο προς τους νεόπτωχους απόρους και τους Δημοσίους Υπαλλήλους να τους πληρώσουμε με 10ετή ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, θα έχουν και μεγάλη απόδοση μετά την άνοδο των επιτοκίων, που το βάζεις αυτό, ε;