Δευτέρα, 17 Μαΐου 2010

Statement

Ίσως να γερνάω - βέβαια με τα δεδομένα άλλων εποχών μπορεί να έχω πεθάνει ήδη και να μην το έχω καταλάβει - μπορεί πάλι να μην είμαι και τόσο trendy, μπορεί βέβαια και να μου αρέσει που είμαι έτσι, αλλά ώρες ώρες νιώθω λες κι έχω κατέβει από τον Άρη.


Βρέθηκα σε μια παρέα της προάλες, με συνομηλίκους μου δηλαδή, εκεί στα σαράντα φεύγα κι αυτοί, κάτι κουρασμένα παληκάρια μπερδεμένα μέσα στα γρανάζια μιας επιβίωσης - καριέρα και μιλούσαν για τα μηνύματα που είχαν ανταλλάξει στο facebook, ο ένας έλεγε ότι γνώρισε μια κοπέλα εκεί, ο άλλος ότι έχει ανοίξει ένα group, τέλος πάντων μιλούσαν μια γλώσσα που δεν την πολυ-καταλάβαινα, η αλήθεια είναι ότι αρχίζω να μην καταλαβαίνω και πολλά τελευταία κι έτσι κάθομαι στη γωνιά μου και δεν ομιλώ, απλά παρατηρώ.

Ή εγώ έχω μείνει απελπιστικά πίσω, ή έχω χάσει πολλά επεισόδια από ένα έργο που παίζεται μάλλον ερήμην μου, ίσως να είμαι περισσότερο μοναχικός από ότι κι ο ίδιος φανταζόμουν, ίσως και να μην έχω απαλλαγεί πλήρως από όλες τις καταπιεστικές ιδεοληψίες της νιότης, αλλά αισθάνομαι τελικά να είμαι ένας από εκείνους τους πολύ τυχερούς ανθρώπους που έχουν καταφέρει να αποκτήσουν πολλούς πραγματικούς, αληθινούς φίλους, σε βαθμό τέτοιο ώστε να νιώθω ειλικρινά γεμάτος.

Είμαι τυχερός γιατί όλα αυτά τα σαράντα τόσα χρόνια κατάφερα να αποκτήσω δύο, ναι δύο φίλους αληθινούς, καρδιακούς δηλαδή, και δεν λέω μόνο δύο, γιατί οι δύο είναι πάρα πολλοί, φίλους που δεν ντρέπομαι να σηκώσω το τηλέφωνο και να τους πω ότι έχω ανάγκη να τους δω, από εκείνους που μπορεί να τους βλέπω στην χάση και στην φέξη, αλλά όταν βρισκόμαστε δεν λέμε σχεδόν τίποτα, απλά καθόμαστε δίπλα στο κύμα κι ακούμε τον παφλασμό του και είναι πραγματικά σαν να τα έχεις πει όλα έτσι, σαν να έχεις αφηγηθεί ένα σωρό ιστορίες με τα πιο απλά κι ωραία λόγια, έχεις προλάβει να λυπηθείς πριν ακούσεις το δυσάρεστο, έχεις προλάβει να γελάσεις πριν ειπωθεί το αστείο...


Ίσως τελικά να γερνάω και να μην πολυ-καταλαβαίνω τι συμβαίνει γύρω μου, αλλά μάλλον μου αρέσει έτσι...

4 σχόλια:

scarlett είπε...

δε μ'απασχολησε ποτε το f/b και μαλλον δε θα με απασχολησει.
αλλα αυτα τα blogs, που λειτουργουν σαν προσωπικες σελιδες, όπου ο καθενας βγαζει το κομματι του εαυτού του που επιθυμει και του δινουν τη δυνατοτητα μιας αλληλεπιδρασης με τους άλλους, παλι στο βαθμο που εκεινος επιλεγει...αυτά μου αρεσουν.

δεν κατηγορω τις συγχρονες μορφες επικοινωνιας , αλλα πιστευω πως παιζουν εναν συγκεκριμενο ρόλο.
έχουμε τους φιλους μας "τους εκεί εξω στον κοσμο", που συνηθως μας ξερουν απο παιδια...αλλα Τζων Μποη καμια φορά μας κανει καλο να μας αφουγκραστει απλά ένας ξένος και ακριβως επειδή είναι ξένος να μας δειξει μια πτυχη του εαυτου μας, της πραγματικοτητας που ουτε καν υποπτευομασταν.

υπαρχουν πολλων ειδων φιλιες, εκει θελω να καταλήξω. και όλες, μας κανουν με τον τροπο τους πιο πλουσιους (και μη φανταστεις ότι ειμαι παραδειγμα κοινωνικοτητας:) )

οσο για το ότι γερασες...έλα τωρα Τζων Μποη...μας παιρνει κι εμας η μπαλα....στα 70 μας (αν τα φτασουμε με αυτα που εχουμε να τραβηξουμε) τι θα λέμε ;

Τζων Μπόης είπε...

τι θα λέμε στα 70 μας?
"Γιάννηηηηηη, το πλήρωσες το Δ.Ν.Τ.;"
"Έχω κάνει αυτόματη χρέωση στην τράπεζα, μη νοιάζεσαι"

scarlett είπε...

ούτε το αλτσχάιμερ δε θα μας σώσει από αυτό δλδ ?
θα έπρεπε να είναι πιο επιεικείς με τους ηλικιωμένους

Ανώνυμος είπε...

krima alla ta panta episkiazontai apo nazistes extremistes via kai egklhmatia.

ta 100000000 blog ths ellhnidas kai h svastigka toy giwrgoy mixoy.

h texnh ths katastrofhs dystyxws pantoy sta mme sta periodika sthn poihsh kai toys logotexnes