Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

Πρόσω ολοταχώς





«Η αποστολή μου είναι μεγάλη. Μπορώ να ταξιδεύω κάθε μέρα. Η γη, για μένα, είναι μικρή. Θέλω να πάω σε κάθε γωνιά του κόσμου, ο κόσμος είναι πολύ μικρός στα μάτια μου. Θα μπορούσα να κάνω 40 φορές τον γύρο του κόσμου...Παραδέχομαι ότι είναι πολύ δύσκολο για τον ίδιο άνθρωπο να είναι γλύπτης, καλλιτέχνης και συγγραφέας. Εγώ θα ήθελα απλώς να είμαι ο Πιερ Καρντέν» (από συνέντευξη στην Καθημερινή).


Αν βγάλω το όνομα στο τέλος και βάλω το «Τζων Μπόης», θα μπορούσε να ήταν και δικά μου λόγια, μόνο με μία διαφορά, όχι 40 φορές τον γύρο του κόσμου αλλά 140, 240, 1040, όσο αντέχω το jet lag και το μενού των πτήσεων (γιατί μια λιγούρα θα με πιάσει τόσες ώρες μέσα στο αεροπλάνο), για το αγανακτισμένο πορτοφόλι μου, δεν λέω κουβέντα, κρατάω κρυμμένα μυστικά και ντοκουμέντα και ανακράζω:


"Τζων Μπόη, ρίξε τ' άρματα, δεν είναι εδώ το Σούλι


εδώ είσαι σκλάβος του πασά, σκλάβος των Αρβανίτων


το Σούλι κι αν προσκύνησε, κι αν τούρκεψεν η Κιάφα


εσύ αφέντες Λιάπηδες δεν έκαμες, δεν κάμνεις"! (τρομάρα σου!)


δαυλί στο χέρι άρπαξε, κόρες και νύφες κράξε:


Σκλάβοι ξένων μη ζήσωμεν, παιδιά μ', μαζί μου ελάτε!!!"


Πάω για μπάνιο, έρχεται κανείς;

9 σχόλια:

Jolly Roger είπε...

ΕΓΩ !!!
(αν με θελεις για παρεα εννοειται)

Θα ημουν μαλιστα ηδη στην θαλασσα εδω και 12 ωρες. Αλλα μια ατιμη μικρο-ασθενεια με αναγκασε να αναβαλλω αυτην την θαλασσινη εξορμηση (καταραμενα γεραματα).

Ευελπιστω για τις προσεχεις βδομαδες ;-)

Jolly Roger είπε...

Υ.Γ. Ο γυρος του κοσμου 2000 φορες; Ναι, αν εχω διπλα μου εκεινη που αγαπω. Αλλιως, ουτε 1

Υ.Υ.Γ. Το επαναστατικο ποιημα που παραθετεις μου αναψε τις διαθεσεις.
Ποιον θα ανατιναξουμε πριν παμε για μπανιο; ;-)

scalidi είπε...

Καλό μπανάκι. Από το άλλο σ/κ θα ακολουθήσω κι εγώ για το πρώτο μπάνιο, καλά να είμαστε...

Τζων Μπόης είπε...

@ Πειρατή, εγώ αν σε θέλω για παρέα;
Εσύ έχεις το κότερο, πάμε μια βόλτα;
...2000 φορές το γύρο του κόσμου με εκείνη που αγαπάς;
Χμμμ, έχεις αποκλείσει δηλαδή την πιθανότητα κάποια φορά να κάνεις το γύρο του κόσμου και με κάποια άλλη; (που να "αγαπάς" βεβαίως, δεν τίθεται τέτοιο θέμα!)...
...λες να φταίνε τα καταραμένα σου γεράματα για αυτό; :) :)

Υ.Γ.: Προτείνω μάλιστα, πριν πάμε για μπάνιο να ανατιναχτούμε πρώτα εμείς...
...προσωπικά - και ως τρελό νιάτο -είμαι πάντα σε φάση αυτοανάφλεξης (με πιάνεις ε;)


@ Σταυρούλα, εμείς που δεν έχουμε κότερο, παίρνουμε το ΙΧ και πάμε Αρβανιτιά...not bad ε; :) :)

scalidi είπε...

Καλύτερα δεν γίνεται... ;)

Τζων Μπόης είπε...

Έτσι σε θέλω!
Θα βουλιάξει το 3ήμερο;

scalidi είπε...

Φαντάζομαι, αλλά εμείς ξέρουμε τα κατατόπια και δεν μας πτοεί τίποτα. Το περιμένω πώς και πώς...

Jolly Roger είπε...

Αγαπητε Τζων Μποη, εξαπανεκαθεν εψαχνα για καλη παρεα για θαλασσινες βολτες. Απλα δεν το πολυ-λεω, γιατι παρεξηγειται ευκολα ;-)

Τον γυρο του κοσμου τον ψιλο-εχω κανει ηδη. Δεν ειναι δυνατον να γυρισει κανεις ολον τον κοσμο βεβαια, ουτε σε 100 ζωές. Εδω για την μικρουλα Ελλαδα εχω αφιερωσει 5 χρονια περιηγησεων - κι ακομα δεν εχω χορτασει τις ομορφιες της.

Απο τον κοσμο εχω δει πολλα, εχω αρκετα μιλια στην καμπουρα μου. Θαλασσινα και στεριανα. Εκεινο που καταλαβα ειναι, οτι τα ματια εκεινης κανουν τον κοσμο ομορφο, ξεχωριστο και αξιολογο.
Αλλιως, οπου και να παω, ειναι λιγακι "μια απ' τα ιδια".

Χωρις εκεινη αισθανομαι σαν τον Ποιητη:
"Ολον τον κοσμο γυρισες
μα τιποτα δεν ειδες"


ΥΓ Οχι αγαπητε, δεν θα τους κανουμε την χαρη να αυτοαναφλεγουμε. Εχουμε πολλες χαρές (και χάρες ;-) ) που μας περιμενουν στην ζωή μας.

Να τους καψουμε, ναι. Να αναφλεγουμε, οχι

ΥΥΓ Με τα γεραματα μου εχω μια πολυ καλη σχεση. Ουτε με πειραζουν, ουτε τα πειραζω ;-)

Τζων Μπόης είπε...

@ Σταυρούλα, οι δικές μου πληροφορίες λένε ότι θα βουλιάξει...
...ειδικά στην πλατεία δεν θα πέφτει καρφίτσα!

@ Πειρατή, εσύ τώρα με πήγες στο:

"Θα μεταλάβω με νερό θαλασσινό
στάλα τη στάλα συναγμένο απ' το κορμί σου (όχι το δικό σου βέβαια!)
σε τάσι αρχαίο, μπακιρένιο αλγερινό,
που κοινωνούσαν πειρατές πριν πολεμήσουν..."

Για άλλη "ανάφλεξη" μιλούσα, αλλά κι εγώ δεν τα πολυ-λέω αυτά γιατί παρεξηγούνται εύκολα ;-)
(αν και προσωπικά ουδόλως με απασχολεί, ίσα ίσα μάλιστα που διασκεδάζω με την αμηχανία τους!).

Υ.Γ.: ...μια χαρά γερνάμε, άσε που όλους τους συνομιλήκους μου τους βλέπω μεγαλύτερους από εμένα :)